Tradycje narciarskie w Karkonoszach

jazda na nartachGóry zachwycają wielu. Polska ma piękne pasma górskie, którymi powinna się szczycić. W naszych granicach leżą: Góry Świętokrzyskie, Karpaty i Sudety. Każdy z tych regionów ma swoje tradycje. Przybliżymy tradycje narciarskie w Karkonoszach (będących częścią Sudetów), których początek należy datować na drugą połowę XIX wieku. Orędownikami biegów narciarskich byli Franz Pohl, Oskar Vorweg oraz Carl i Gerhart Hauptmann. W 1900 roku założono pierwszy klub narciarski Windsbraut. W tamtym okresie podążano po terenach wokół Szklarskiej Poręby. Od początku wieku XX na znaczeniu nabrały skoki narciarskie. Okres ten pełen był licznych zawodów narciarskich. Pierwsza skocznia powstała w 1905 roku na Hali Szrenickiej. W połowie lat 20 – tych w Szklarskiej Porębie było wiele znaczących skoczni. W latach 30- tych powstał duży obiekt narciarski zlokalizowany nieopodal wodospadu Kamieńczyk. Twórcą projektu był architekt Willibald Prüfer. Prace były trudne, jednakże przebiegały sprawnie. Zatrudniono wielu robotników, którzy ciężko pracowali. Koszt inwestycji wyniósł 50 000 marek niemieckich. Najwięcej wyniosły pensje dla robotników, natomiast surowce były stosunkowo tanie. Do ubijania specjalnej warstwy śniegu zatrudniono specjalnych pracowników. Skocznia Himmelsgrundschantze była dowodem gospodarności niemieckiej. Ów punkt był dumą niemieckiego sportu zimowego.

Pierwszy konkurs odbył się w lutym 1932 roku w dyscyplinie – kombinacja narciarska, o trofeum ogólnoniemieckie. Najdłuższą odległością było 53,5m. Himmelsgrundschantze porównywano w tamtych czasach do zakopiańskiej Wielkiej Krokwi. Teren wokół obiektu został znakomicie zagospodarowany. Powstały liczne trasy narciarskie. Obok skoczni wybudowano strzelnice sportową, dzięki czemu wachlarz dyscyplin znacznie się rozszerzył. Długość tras narciarskich wynosiła ok 30 km. Niezwykły rozmach cechował niemiecką społeczność zamieszkująca okolice Szklarskiej Poręby. W drugiej połowie 1932 roku zaprojektowano stadion, na którym planowano rozgrywanie konkurencji łyżwiarskich. Niestety skończyło się na monumentalnej idei. Stadionu nigdy nie wybudowano. W latach 1932-1933 Szklarska Poręba i Karpacz ubiegały się o organizację igrzysk olimpijskich w 1936 roku. Ostatecznie impreza odbyła się w Garmisch Partenkirchen. O renomie Himmelsgrundschantze niech świadczy fakt, iż przygotowywali się na niej reprezentanci Niemiec w skokach.

Kolejne lata przyniosły rozwój technologiczny i infrastruktury. Dostarczono linię telefoniczną, rozwinięto trasy biegowe, poprawiono profil zeskoku. Wiosną 1939 roku planowano rozwój skoczni, ponieważ panowały tamże idealne wręcz warunki do uprawiania sportów zimowych. Uważano wtedy, że obiekt ten posiada najlepsze warunki spośród wszystkich regionów Rzeszy. W rozbudowie skoczni widziano sposób na przyciągnięcie jeszcze większej ilości turystów. W latach 40 – tych skocznia była remontowana. Po wojnie zmieniono na Skocznie przy Owczych Skałach. W 1956 roku w wyniku przebudowy punkt krytyczny zwiększono z 60m do 68m. Skocznia ta stała się regularnym miejscem odbywania się Mistrzostw Polski w skokach narciarskich. W kolejnych latach wybudowano skocznię dla młodych adeptów skoków. Karkonosze z ich wyjątkowymi warunkami naturalnymi były i są interesującym miejscem uprawiania sportów zimowych. Świadczy o tym bogata historia tego regionu.

Artykuł powstał dzięki współpracy z hotelem Na Skarpie położonym w pięknej okolicy w Szklarskiej Porębie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *